Jak czytać ofertę na okna i porównać cztery wyceny

Zbierasz wyceny, dostajesz cztery i każda mówi coś innego. Jedna jest o jedną trzecią tańsza, druga ma najdłuższą gwarancję, trzecia najlepsze parametry. To nie przypadek. Oferty są układane tak, żeby nie dało się ich łatwo porównać.

Dlaczego cztery wyceny są nieporównywalne

Bo każda opisuje trochę inny produkt i trochę inny zakres. Typowe różnice, które zmieniają cenę o dziesiątki procent:

• inna klasa profilu, choć nazwa systemu brzmi podobnie,
• inny pakiet szybowy, na przykład bez ciepłej ramki albo bez powłoki niskoemisyjnej,
• montaż na piankę zamiast montażu warstwowego,
• brak parapetów, obróbek, demontażu starych okien i wywozu gruzu,
• inna liczba uchyłów albo brak mikrowentylacji,
• inne okucia i brak zabezpieczeń antywyważeniowych.

Zacznij od własnego zestawienia

Najskuteczniejsza rzecz, jaką możesz zrobić, to odwrócić kolejność. Zamiast prosić o ofertę i porównywać, co przyjdzie, wyślij wszystkim dokładnie to samo zapytanie.

1. Zestawienie stolarki z projektu: wymiary, podziały, kierunki otwierania, które okno ma uchył.
2. Wymagania techniczne: klasa profilu, głębokość zabudowy, pakiet szybowy, ciepła ramka, rodzaj montażu.
3. Zakres prac: demontaż, wywóz, parapety wewnętrzne i zewnętrzne, obróbki, moskitiery, rolety.
4. Prośba o format: poproś o wycenę pozycja po pozycji, a nie jedną kwotą za całość.

Dwanaście pozycji, które muszą być w ofercie

Pięć sztuczek w wycenach

1. Ug zamiast Uw. Podanie współczynnika samej szyby zamiast całego okna. Wygląda lepiej, znaczy mniej. Więcej w przewodniku o parametrach.
2. Rabat od zawyżonej ceny. „Sześćdziesiąt procent rabatu" ma sens tylko wtedy, gdy wiesz, od jakiej kwoty. Porównuj kwoty końcowe.
3. Montaż w cenie, ale jaki. Zapis „montaż gratis" zwykle oznacza montaż na piankę. To najtańsza wersja, która wraca zimą.
4. Brak pozycji, które i tak zapłacisz. Parapety, obróbki, wywóz gruzu. Pojawią się w fakturze końcowej.
5. Nazwa systemu bez klasy. Ten sam system profilowy bywa produkowany w kilku klasach. Sama nazwa nic nie mówi.

Zrób sobie tabelę porównawczą

Wypisz w kolumnach nazwy firm, a w wierszach dwanaście pozycji z tabeli powyżej. Uzupełnij tym, co jest w ofertach, a puste pola oznacz wyraźnie. Puste pola to pytania, które musisz zadać, zanim porównasz ceny.

Po uzupełnieniu tabeli zwykle okazuje się, że najtańsza oferta ma trzy albo cztery puste pola, a różnica w cenie znika, gdy dopiszesz brakujący zakres.

Co musi znaleźć się w umowie

• Wszystkie parametry z oferty przepisane do umowy albo załącznika. Oferta bez tego jest tylko materiałem reklamowym.
• Zakres prac rozpisany jednoznacznie, łącznie z tym, kto sprząta i kto wywozi stare okna.
• Termin z konsekwencjami opóźnienia.
• Harmonogram płatności. Ostatnia transza po odbiorze, nie przed.
• Warunki gwarancji osobno na produkt i na montaż, z czasem reakcji serwisu.
• Kto wykonuje montaż: ekipa firmy czy podwykonawca. To istotne przy reklamacji.

Anatomia oferty: co powinno się w niej znaleźć

Dobra wycena wygląda nudno: to tabela, w której każda pozycja ma swoją nazwę i parametr. Oferta w postaci jednej kwoty pod ładną wizualizacją nie nadaje się do porównywania.

Brak którejkolwiek pozycji nie jest przeoczeniem. To zwykle miejsce, w którym oferta jest tańsza od konkurencyjnej.

Sześć zabiegów, które utrudniają porównanie

Parametr szyby podany zamiast parametru okna. Wartość dla samego pakietu jest zawsze korzystniejsza. Porównuje się wyłącznie współczynnik całego okna, dla konkretnego wymiaru. Różnice między oznaczeniami wyjaśniliśmy w tekście o parametrach Uw, Ug i Uf.

„Okucie renomowanego producenta". Sformułowanie bez nazwy nie znaczy nic. Konkretną markę i system opisaliśmy w tekście o okuciach okiennych.

Rabat od ceny wyjściowej, której nikt nie płaci. Procent rabatu jest bez znaczenia, liczy się kwota końcowa za tę samą specyfikację.

Montaż „w cenie" bez wyszczególnienia. Zwykle oznacza samo osadzenie okna, bez obróbek, parapetów i wywozu.

Cena za metr kwadratowy. Wygodna do reklamy, myląca przy porównaniu, bo koszt nie rozkłada się liniowo z powierzchnią.

Pakiet trzyszybowy jako argument sam w sobie. Trzy szyby w płytkim profilu i ze zwykłą ramką dystansową dadzą gorszy wynik niż dobrze dobrany pakiet dwuszybowy w głębokim systemie.

Jak zbudować własną tabelę porównawczą

Najskuteczniejsze narzędzie przy zbieraniu ofert to arkusz z jednym wierszem na pozycję i jedną kolumną na wykonawcę.

1. Ustal specyfikację wzorcową. Lista okien z wymiarami i podziałami, ta sama dla wszystkich pytanych firm.
2. Wypisz wiersze parametrów: system i seria, głębokość, komory, uszczelki, klasa, pakiet, ramka, okucie, punkty ryglowania, współczynnik dla okna, kolor, klamki.
3. Dopisz wiersze montażowe: demontaż, wywóz, technologia osadzenia, obróbka ościeży, parapety wewnętrzne, parapety zewnętrzne, uprzątnięcie.
4. Dopisz wiersze handlowe: termin, zaliczka, gwarancja na profile, na okucia, na szyby, na montaż, przegląd po sezonie.
5. Uzupełniaj wyłącznie tym, co jest na piśmie. Puste pole to informacja: znaczy, że pozycji w ofercie nie ma.

Po wypełnieniu takiej tabeli różnice zwykle przestają być zagadką: widać, że jedna oferta ma inny pakiet szybowy, a druga nie obejmuje parapetów.

Pytania uzupełniające, gdy oferta jest niepełna

• Jaki dokładnie system profili i która seria? Poproszę o nazwę, nie o określenie „pięciokomorowy".
• Jaki współczynnik dla całego okna przy wymiarach z mojego zestawienia?
• Czyje okucie, jaki system i ile punktów ryglowania?
• Jaka ramka dystansowa w pakiecie?
• Czy cena obejmuje demontaż, wywóz i obróbkę ościeży?
• W jakiej technologii wykonywany jest montaż?
• Co może podnieść cenę po pomiarze?
• Jakie są okresy gwarancji na poszczególne elementy?

Sposób zadawania ma znaczenie: wyślij pytania mailem i poproś o odpowiedź w tej samej formie. Odpowiedź telefoniczna nie jest dokumentem, a przy rozbieżnościach liczy się to, co zapisane.

Od oferty do umowy: co musi się przenieść

Najczęstszy błąd na tym etapie to podpisanie umowy, która jest ogólniejsza niż oferta, na podstawie której podjęto decyzję.

Do umowy powinny trafić: pełna specyfikacja z ofertą jako załącznik, termin realizacji z konsekwencjami opóźnienia, zakres montażu, warunki zmiany ceny, harmonogram płatności, okresy gwarancji oraz zasady odbioru.

Zaliczka. Standardem jest wpłata po pomiarze i po zatwierdzeniu ostatecznej specyfikacji, nie przed. Wysoka zaliczka przed pomiarem odbiera możliwość reakcji, gdy na budowie pojawią się dodatkowe pozycje.

Załączniki, o które warto poprosić: deklaracje właściwości użytkowych, karty techniczne systemu profili, warunki gwarancji i instrukcja użytkowania. To dokumenty, które rozstrzygają spory, a otrzymuje się je zwykle tylko na żądanie.

Dalsze kroki, łącznie z listą kontrolną odbioru, opisaliśmy w tekstach o montażu i odbiorze okien oraz w poradniku zakupowym.

FAQ - najczęstsze pytania